Het was achter in de auto bij m’n moeder. Ik moet een jaar of 10 zijn geweest maar het staat me nog kraakhelder voor de geest. Ik kende net een paar woordjes Engels en we reden ter hoogte van de torens van Het Voert in Grootebroek. Ik luisterde aandachtig naar de liedjes op de radio en moest constateren dat het alwéér over liefde ging. Saaai! Dat was nou al het vierde liedje! Achter mekaar! Wat moest dat nou toch? Die liefde? Was er niets leukers om over te zingen? Ik vroeg het m’n moeder. Ze vertelde me dat de liefde iets is wat grote mensen heel erg bezighoudt en dat ze er daarom zoveel over zingen.

Ik vond het maar een gek begrip. Liefde. En verzonk heel de verdere reis in gepeins over wat dat begrip nou toch inhouden kon. Liefde. Iets met lief zijn, vast. Voor iemand. 1 Iemand. Want zo gaat dat toch? In de liefde? Iets met verkering enzo? Niets voor mij.

Maar zonder dat ik het wist, zat ik er dus al tot over m’n oren in. In die liefde. Want de liefde gaat dus niet alleen over de liefde tussen twee partners. Bij lange na niet zelfs. Lees het evangelie van vandaag er maar op na. En doet dat nog maar een keer, voor de zekerheid. Want het is nogal wat, wat Jezus zijn leerlingen daar meegeeft. “Gij moet elkaar liefhebben.” Dat is makkelijk gezegd! Maar zoals ook u dondersgoed weet is dat een hele kluif. Ook ik kan diverse mensen weleens achter het behang plakken. Zelfs m’n bloedeigen dochter, gisteravond nog. Een schat van een kind, maar luisteren ho maar. “Pick your battles” zeggen ze dan. Maar waarom eigenlijk? Als het uitgangspunt het elkaar liefhebben zou moeten zijn? Sterker nog, aldus het evangelie van vandaag: We zouden elkaar moeten liefhebben zoals Jezus ons lief had. Dat is nog veel meer! Dan elkaar “gewoon” liefhebben. Gewoon een beetje lief zijn voor elkaar en een beetje geduld hebben met elkaar. Mekaar in elkaars waarde laten en niet direct oordelen enzo. Maar nee. Het gebod van vandaag gaat veel verder dan dat gewone. “Heb elkaar lief, zoals ik u heb liefgehad.” Maar hoe doe je dat? Liefhebben als Jezus? Wat maakt zijn liefde zo bijzonder?

Een van de belangrijkste eigenschappen van Jezus is zijn trouw. Zijn trouw aan de mensen. Aan iedere mens. Hij blijft bij de mensen door alles heen. Toch een beetje zoals een partner: hij blijft ons trouw in goede en kwade dagen. Want Hij weet, net als God, dat elk menselijk handelen in principe voortkomt uit de beste intenties. Uit de beste intenties voor zichzelf en zijn naasten. Eigenlijk best lief!

Als je mensen tegemoet treedt met dát voordeel van de twijfel, geef je die mens direct de ruimte om zichzelf te worden. Om vol mens te worden in jouw beleving. Geen oppervlakkig wezen van zwart wit, links of rechts, leuk of niet leuk, goed of slecht, gekleurd door de media of grijs gebleven, maar een driedimensionaal wezen. Een mens die leeft, met een heden en een verleden. Gekneed door het leven. Een mens die net als jij geboren werd uit liefde en altijd op zoek zal zijn naar mensen om lief te hebben. Om bevestigt te worden, in zijn bestaan. OOK de meest akelige persoon die je nu verzinnen kunt.

Pas als wij onszelf dié ruimte gunnen. Die ruimte, om te beseffen dat elk mens de liefde zoekt. Pas dan kan je gaan beginnen om niet gewóón lief te hebben, maar lief te hebben zoals Jezus ons lief had. Zonder enige voorwaarden. Want Jezus houdt van ons, in voor en tegenspoed, met al onze gebreken. Omdat hij weet dat we zijn voortgekomen uit het goede, en dat het goede in de mens uiteindelijk altijd overwinnen zal. We zijn allemaal schatten van mensen met de beste intenties, voor onszelf en elkaar en voor de wereld.

Maar soms komt die liefde voor elkaar gewoon even niet helemaal lekker uit de verf. Niets menselijks is ons vreemd. De waan van de dag heeft nu eenmaal niet altijd een gaatje over voor de liefde. Jezus prikt daar doorheen en blijft ons trouw, te allen tijde. Op zijn beurt gelooft Hij in ONS. En hij vraagt ons vandaag om in zijn voetsporen te treden. Om te geloven in elkáár. En elkaar lief te hebben zoals Hij dat deed. Met een open oog en oor voor hen die een beroep op ons doen. Een actieve liefde van de een naar de ander en omgekeerd. Het is de liefde die mensen opbouwt en sterker laat worden. Dat is een hele kluif, maar is de liefde niet het mooiste dat er is?

Ik begrijp inmiddels in elk geval wel waarom die grote mensen altijd zo druk zijn met de liefde.

(geschreven bij het evangelie volgens Joh. 13, 31-33a.34-35, uitgesproken op zaterdag 18 en zondag 19 mei 2019)