Dat lijkt misschien zo, omdat- als ik eenmaal op dreef ben, dat toetsenbord maar blijft rammelen. Maar je kunt een tekst op honderd manieren beginnen. En daar zit ‘m nou net de fijne kneep. Dat begin.

Jij denkt, hier moet het over gaan, dus zo begin ik. Hé ho let’s go. Maar wat nu als je met hele andere woorden begint, zoals deze? Of die? Of dat statement?

Op LinkedIn heeft menigeen daar helemáál kaas van gegeten. Want joe hoiii aandacht!! Superlatieven, drempeltrekkertjes.

Maar momenteel zit ik al een minuut of tien naar een knipperende cursor te kijken. Want wat nou als ik- Of zal ik-

Aanschouw: Het Grote Nadeel van een Hoofd vol Woorden. Associaties. Connotaties.

Wat ik anderen dan altijd adviseer? Gewoon gaan schrijven. Niet teveel nadenken, gewoon gaan.

En als je vingers staken, enter het hele stuk naar beneden en begin opnieuw. En nog eens. En scroll nog eens terug naar je eerste versie. Misschien was dat tóch de beste? Dan wis je de rest.

Voilà! Tekst.

Goed advies. Kan ik wel wat mee. Ik ga die knipperende cursor even te grazen nemen.

---

Deze blogpost verscheen voor het eerst op 9 december 2025 op LinkedIn.