Alkemade is zoals altijd een genot om naar te kijken. Grapjes maken is zijn tweede natuur, maar ook de beladen momenten gaan ‘m goed af. Mimiek is alles. De liefde en trots spatten uiteindelijk van het scherm af, tegenover het ongemak van Stapel die zich de hele film lang geen raad blijft weten met zijn binnenwereld. Wanneer zeg je dat je van iemand houdt? Dat je trots bent? Erover opscheppen tegenover anderen, dat gaat prima. Het is een uiting van liefde met een omweg, die veel families niet onbekend is. Ontzettend knap hoe ‘Champagne’ dit in beeld weet te vangen.

Lees de volledige recensie op cinemagazine.nl