“Waarom eigenlijk de Herschrijverij?” vroeg de meneer van de KvK middenin dat vette pand in Den Haag.

Ja jzs, weet ik veel. Zo begon ik in 2013. Na het nodige gewik¹. In 2012 volgde ik de minor Schrijven en Herschrijven aan de Universiteit van Amsterdam bij Everdien Rietstap. Het jaar erna dacht ik, eureka!

De naam had toen nog nauwelijks waarde. De url was zo geclaimd. Ik was zelfs nog een beetje terughoudend. Ging nodeloos ingewikkeld doen met haakjes en misplaatste hoofdletters, namens “De (her)Schrijverij”.

Spoel vooruit naar 2025. We pakken de pen weer op. Natuurlijk blazen we die ouwe bedrijfsnaam gewoon weer leven in. Haakjes eraf. Hoofdletter erop. Zo. Die staat!

Little did I know.

SEO-technisch valt er niet meer tegenop te boksen. Iedereen is inene aan de herschrijverij. Zelfs de LLM’s die zich schuilhouden in het struikgewas van onze socials hebben er de vriendelijke gewoonte van gemaakt om te vragen of ze je tekst even moeten “herschrijven”.

En terecht, dat het woord in zwang is. Voor een tekstschrijver is het immers altijd herschrijven wat de klok slaat. Zonder input, geen output. Het begint allemaal met een idee. Van een ander, of jezelf. Dat laat je dan een tijdje sudderen in het hoofd, en komt er even later via de vingers weer uit. Herschreven en wel.

De Herschrijverij dus. Onmeunig stevig. Net als ik. Haha. Geef me maar een duwtje, dan zul je zien wat er gebeurt.

Groetjes,


Jonica

—-
¹ wikken
Op de hand wegen. Dus eigenlijk is “wikken en wegen” een beetje dubbelop? Kijk, dat scheelt weer gezever. Zie je wel? Waar een beetje woordwegerij al niet goed voor is.